tag:blogger.com,1999:blog-232428052011-04-21T22:13:33.995-07:00د پښتو د شعر لپاره ځانګړي وبلاګ ته ښه راغلاستشپونكىnoreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141906357999221872006-03-09T04:09:00.000-08:002006-03-09T04:12:38.000-08:00<div align="center">ماتاته مينه دركړه<br />زړه مې دركړو<br />ځان مې در كړو،<br />د زړه جهان مې در كړو؛<br /><br />خو تا، خوږه جانانه<br />زما دمينې په بدل كې<br />ماته كركه راكړه؛<br /><br />زما د زړه د شيش محل<br />شيشې دې ماتې كړې<br />دوير په كاڼو؛<br />زما د روح دهېواد<br />هغه ښايسته پلازمېنه<br />چې د قاف له غرو به<br />ښاپيرۍ ورته په سيل راتلې؛<br />دې دكينې په توغندو<br />لكه كابل وويشه؛<br />او زما د زړه د ښار<br />په هره څلور لار كې دې<br />دمينې قتلګاه جوړه كړه<br />مينه دمړه كړه؛ ارمانونه دستى كړل<br />دكينې په لمبو<br />زه دې د ژوند هره سيالۍ كې<br />له سيالۍ پاتې كړم؛<br />ړنګ دې كړم- وران دې كړمه<br />افغانستان دې كړمه </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114190635799922187?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141906074238023322006-03-09T04:06:00.000-08:002006-03-09T04:07:54.240-08:00<div align="center">زه د شپې په زړه كې اوسم<br />د رڼا، ښكلا نه لرې<br />چې سبا ته ورنږدې شم<br />نو بيا شپې شي راته سترې<br /><br />تيندكونه خورم هرګام كې<br />هره خوا غورځم او پرځم<br />په يوه خوا چې لږ لاړ شم<br />بيا راستون شم، بيا راګرځم<br /><br />تور تمونه را خواره دي<br />رانه ورك لار او ګدر دى<br />دمنزل تم ځاى مې نشته<br />په ماتنګ سمه او غر دى<br /><br />دغمو له لاسه تنګ يم<br />له ژوندونه يم بېزاره<br />تورو شپو يمه تنګ كړى<br />چېرته لاړلې سهاره<br />پردېسۍ كې مې ژوندون دى<br />له خواږه هېواده لرې<br />شين لوګى رانه جګيږي<br />وسوم زه په اور دسرې<br /><br />نه د ژوند په خوږو پوى شوم<br />نه شوم پوى په راز دمينې<br />بس هر لور ته مې وحشت دى<br />او بهيږي هر لور وينې<br /><br />خدايه! كله به سبا شي<br />چې پيدا شي مشعلونه<br />رڼا هره خوا خوره شي<br />او ژوندون مو شي خوندونه<br /><br />1369 دغوايي دمياشتې 21 مه نېټه،<br />هشنغرۍ، پيښور<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114190607423802332?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141905911799120562006-03-09T03:58:00.000-08:002006-03-09T04:05:11.806-08:00<div align="center">په ځيګر وهي ميخونه<br />په ټټر وهي ميخونه<br />دا په دې چې ته پښتون يې<br />ستا په سر وهي ميخونه<br />په بنديانو، اسيرانو<br />كله نروهي ميخونه<br />څه د ظلم انتها ده<br />په بشر وهي ميخونه<br />چا عيسى په صليب كړى<br />پرې ژر، ژر وهي ميخونه<br />د پردي كپس مرغۍ دي<br />په وزر وهي ميخونه<br />ستا د پاكو وينو رنګ به<br />په مجمر وهي ميخونه<br />تش حسين، حسين (رض) نعرې كړي<br />خو شمر وهي ميخونه<br />مشعل دوى ته بد شګون كې<br />په خپل ور وهي ميخونه<br /><br />د 1373 اوړى، شاه شهيد-كابل<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114190591179912056?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141891223574091612006-03-08T23:57:00.000-08:002006-03-09T00:01:53.196-08:00<div align="center">چې ستا د عشق د ګړنګو غرڅنی روغ پاتې دی<br /><br />خود مې د هيلو په مړوند کې بنګړی روغ پاتې دی<br /><br /><br />وخته راړنګ کړه پرې نور هم د چا يادونه غرونه<br /><br />لا خو کوي وړې سلګۍ لېونی روغ پاتې دی<br /><br /><br />مينه د زړه مې کړه شهېده وخت د عشق ګودر کې<br /><br />په وينو سور ترې د يادونو منګی روغ پاتې دی<br /><br /><br /><br />څه د زړه ښار چې و د غم داړه مارانو لوټ کړ<br /><br />بدرۍبس يو ترينه د څړيکو کورګی روغ پاتې دی<br /><br /><br />د اننګو په دښت چې څري دا د اوښکو رمې<br /><br />ګڼه په زړه کې مې دياد دې شپونکی روغ پاتې دی<br /><br /><br />ځه د ارمان سره (ارمانه) کډه هلته يوسه<br /><br />چې په کوم کلي کې د مينې سپرلی روغ پاتې دی </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114189122357409161?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141890894715051092006-03-08T23:49:00.000-08:002006-03-08T23:54:54.720-08:00<div align="center">په زلفو کښې مې ونغاړه راګوره لکه شپه<br /><br />له سپينو ستورو ډکه شه سمسوره لکه شپه<br /><br /><br /><br />آرامه مې په سترګو غوړېدله لکه خوب<br /><br />په خواه کښې راته ناسته وه بې شوره لکه شپه<br /><br /><br /><br />حيا يې پښتنه ده په حيجاب کښې ده نغښتلې<br /><br />خاونده ته يې مه کاندې سرتوره لکه شپه<br /><br /><br /><br />رانجه د ليونۍ مينې يې څکلي وؤ نشه وه<br /><br />په غيږ کښې وه بې واکه را نسکوره لکه شپه<br /><br /><br /><br />د ستورو په چشمو کښې نظر واچوه تر لرې<br /><br />په شپې پسې کاروانه غلي ګوره لکه شپه<br /><br />پېر محمد کاروان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114189089471505109?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141767815378199722006-03-07T13:38:00.000-08:002006-03-07T13:43:35.390-08:00<div align="center"><span style="font-family:Pokhto;color:#330099;">تبرزين په اوږه کيږده<br />او يو پړک له لمره راوړه<br />بې پېلوځو ته د ستورو<br />د سپوږمۍ خبره راوړه<br />له ترخو مو زړونه ډک دي<br />بس خوږه سندره راوړه<br /><br />تری تم يې را پيدا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />د غم تورې تورې لړې<br />راخورې څپې څپې دي<br />سېلۍ ګرځي په غبار کې<br />د غاټول پټې تپې دي<br />سپينې ورځې رانه ورکې<br />رانه تاوې تورې شپې دي<br /><br />هله پړک وکړه رڼا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />سرې په وينو جنازې مو<br />په بروځو وې تړلې<br />د څېړۍ کټ کې مو يوړې<br />د نښتر څانګو وهلې<br />مودې کيږي چې نغمې مو<br />وې کږلې او کږلې<br /><br />د نغمو مسته دنيا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />بيا د مستو سرودونو<br />د غزل کتاب درواخله<br />دا غوټۍ د زړونو وا کړه<br />دا ګلاب ګلاب درواخله<br />منکرانو ته ټک ورکړه<br />چندڼي رباب درواخله<br /><br />د سندرو اژدها شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />جينکيو مو منلی<br />درته نذر د لونګو<br />دا ګېډۍ زلفې يې ګوره<br />لکه تور لوګی دبنګو<br />پاچهۍ دې صدقه شي<br />ستا له سرو سترګو ملنګو<br /><br />په اتڼ او په ګډا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />ډېر بدرنګ وختونه ګرځي<br />نه چې مونږ درنه بدرنګ کړي<br />خپل رنګونه رانه اخلي<br />په پردي رنګ به مو رنګ کړي<br />غلچکي دي رانه پټ به<br />د ليلا د بنګړو شرنګ کړي<br /><br />د غرور ډکه ښکلا کړه<br />ربابي ملنګه راوړه<br /><br />وچکالي د نغموغله<br />باراني ترنم راوړه<br />د رحمت ساقي درجار شم<br />ډکه لپه له خم راوړه<br />راته شونډو کې موسکی شه<br />په لېمو تبسم راوړه<br /><br />کټ کټ شين شه په خندا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />پولادي موږکان ګرځي<br />ځځيرلې يې چمبې دي<br />وژل شوی دډول ږغ دی<br />دشپنو شپېلۍ کڼې دي<br />روغ مو زړونه پاتې نه دي<br />ماتې ګوډې سريندې دي<br /><br />ددې ټولو مسيحا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />رام دنګو دنګو غرونو<br />دا مغرور مغرور ديوان کړه<br />د نغمو د ښاپېريو<br />يو کاروان پکې روان کړه<br />څڼې څنډ وهه يا هو کړه<br />په مستۍ څيري ګرېوان کړه<br /><br />ته مو يار ته مو اشنا شه<br />ربابي ملنګه راشه<br /><br />2001-1-16- پېښور<br />كاروان</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114176781537819972?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141752318033943402006-03-07T09:19:00.000-08:002006-03-07T13:12:53.426-08:00<div align="center"><span style="font-family:Pokhto;"><span style="color:#000066;">شاعره صفيه صديقي <br />ېو ځل مې بېا له سره هسته کړه چى<br />د مور په تېوکې مې شودې رااوخت کېږي<br />ادې مې ځوانه شي لا دېره ځوان<br />نرئ د لښتې په شان<br />چې زه يې بيا هم لومړنى مېنه ېم<br />دادا مې هغه ځلمى<br />چې مې په مور مېن شي<br />ډېر مې ارمان دئ ربه<br />چې ېو ځل بېا له موره وځېږېږم<br />مور مې بارداره امېدواره وي په لږ عمر کې<br />زما په تمه دى شېبې وشمېړى<br />هم هغه ژوند دې وي<br />هم هغه ژوند دې وي<br />ساده او کلېواله ژوندون<br />او زه دې وځېږېږم<br />چې زه بېا هم چې بېا هم ښځه ېمه<br />که څه پوهېږمه چې<br />که زه نجلى ومه بېا په ما دځې نه وې<br />او عقېقه به مې نو څوک وواېي<br />پر ما به بېا هم ممپلې او چارمغز<br />پر ما به بېا هم سره مئېز پتاسې<br />دکلو ښځو باندې نه وېشي څوک<br />زموږ گاونډئ دبادام مور<br />به بېا د گړو چکئ<br />او د پټکو هگې<br />په خپل پلو کې راوړي<br />دا مخ روني به راته<br />په اوروني راته ږدي<br />نېا به مې بېا مبارکي نه اخلي<br />څکه چه بېا به هم هلک نه ېمه<br />خوښي به نه لرم له ځانه سره<br />خو خداېه خو خداېه<br />خو مگر بېا هم ربه<br />بېا دي ماشومه شمه<br />بېادې مکتب او فاکولته ووائم<br />بېادې ماستره شم ډاکتره دې شم<br />بېا هم ژوڼدون غواړومه<br />زه دې دنېا ته بېا راتله غواړمه<br />په خپل راتلونکې ژوڼد کې<br />زه بس کمال ته رسېده غواړمه<br />نو خداېه څه به وشي<br />نو خداېه څه به وشي<br />څه به دې کم شي واېه<br />که ېو ځل بېا هم دې دنېا ته راشم<br />خو خېر که ښځه هم ېم<br />ستا عبادت وکړم<br />د خلکو خدمت<br />ستا عبادت وکړم<br />دخلکو خد مت</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114175231803394340?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141637962145256852006-03-06T01:34:00.000-08:002006-03-07T13:15:06.633-08:00<div align="center"><span style="font-family:Pokhto;color:#000066;">مور دى زېږولى پهلوان كه قهرمان دى<br />ښځه بې له نره نر بې ښځې نيم انسان دى<br />سپينه مې پښتو ده په پښتو مې دا بيان دى<br />ښځه بې له نره نر بې ښځې نيم انسان دى<br />دوئ سره جوړه د تكامل لارې وهلې دي<br />يو ځاى د يوه زوڼي له غېږې راوتلي دي<br />نوعه بې له دواړو په سل كاله كې له منځه ځي<br />دغه حقيقت بې له بيانه څه عيان دى<br /><br />نر او ښځه دواړه د يوه وجود دوه غړي دي<br />بې د خپلو دندو له كولو څخه مړي دي<br />هر يو كه ها بل له خپله كاره څخه واچوي<br />دغسې وجود د ورستېدو پر خوا روان دى<br /><br />سر كه د چا لوى او پښې نرۍ وچې بې واكه سي<br />نظم د وجود په تناسته كې تاك له تاكه سي<br />هر غړى د بل غړي په كارو بار پياوړى وي<br />ژوند بې د خلقت له توازنه څخه گران دى<br /><br />سترگې په كله كې دوې اوبلنې مرغټانې دي<br />زور د گوتې نه لري په تشه ډكه ورانې دي<br />ستره وظيفه يې په بدن كې منكر نه لري<br />بې له بينايي څخه جهان يو تور زندان دى<br /><br />نر دى او كه ښځه يو له بله څه بېلېږي نه<br />فرق سره لري پر دوو واحدو تقسيميږي نه<br />يو لا نه پاتيږي كه يې يوسي گرد سره فاني<br />گډ سره تړلي هست ونيست يې دغه شان دى<br /><br />هر نيمى انسان په خپل سرشت كې وظيفه لري<br />ځانته، ځانته خپله پر له پورې شبكه لري<br />گډ خو بيلا بيلو وظايفو ته ټاكلي دي<br />خوښ وي كه ناخوښه د خلقت دغه فرمان دى<br /><br />يو كه وي آزاد دا آزادي د انسان مه بولئ<br />يو كه يې وي ښاد دا به ښادي د د انسان نه بولئ<br />دواړه يوځايي په گډ حساب انسان كېدلاى سي<br />نيم انسان غالب نيمى مغلوب ژوندون يې وران دى<br /><br />دغه انساني واحد كه هر چيري معيار سي<br />لاندې باندې چارې له هغه سره عيار سي<br />وبه وزو په ژوند كې له كږو وږو پېچومو څه<br />وبه وينو هلته كوزه مځكه پاس آسمان دى</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114163796214525685?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141596428925411042006-03-05T13:56:00.000-08:002006-03-07T12:02:01.316-08:00<div align="center"><a href="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/03/20060301161702pic5.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 204px; CURSOR: hand; HEIGHT: 182px" height="223" alt="" src="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/03/20060301161702pic5.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:Pokhto;"><span style="color:#000099;">غوږ دې نيسه ولسمشره<br /><br />محترمه . . . . .<br /><br />زه د برخې خاوندنه يم<br /><br />چې دربار کې درته کينم<br /><br />ځان ته هيڅ او تاته ډېرې دوعا وکړم<br /><br />تحت او بخت دې برقرار شه<br /><br />دا مې هم له لاسه نه شي<br /><br />يو څو ټکو ته دې پام وي<br /><br />يوه ورځ داسې ونه شي<br /><br />چې خپه درنه ولس وي<br /><br />مرور درنه عوام وي<br /><br />ته پخپله هره څه کرې<br /><br />ته پخپله هره څه ريبې<br /><br />خوشحالي ده په لوګرو<br /><br />څوک دې نه شته د خبرو<br /><br />موږ هم لاس تر زنې ناست يو<br /><br />وايو اوس به ماما غوښې ډوډۍ راوړي<br /><br />دا وړې به شړې نه شي<br /><br />شپې به ام څنګه سره وشي<br /><br />ما سره هم دغه سوال دی<br /><br />تا سره هم دغه سوال دی<br /><br />دغه څوک زموږ په منځ کې<br /><br />نيغ ولاړ لکه ديوال دی<br /><br />زه دليرې پرتو سيمو<br /><br />يو شډل پډل وګړی<br /><br />ما کې څاڅکی وينه نه شته<br /><br />رنګ مې ګوره لکه مړی<br /><br />لاس تر زنې څنګه کينم<br /><br />څنګه ونه کړم پوښتنه<br /><br />چې راتلونکی مې څه کيږي؟<br /><br />ما سره هم د ځان غم دی<br /><br />زه خبريږم زه پوهيږم<br /><br />د کابل تحت په تا ګران دی<br /><br />د رښتياوو ورځ راغلې<br /><br />اوس دا ګز او دا ميدان دی<br /><br />د دې ښار د اوسيدونکو<br /><br />بس يوه نيمه ګيله ده<br /><br />وږی نس تر ډوډۍ غواړي<br /><br />ودريدلی پرې روزګار دی<br /><br />دوه په سلو کې ماړه دي<br /><br />د دې نورو غم په کار دی<br /><br />د غريبو چاره څه ده<br /><br />برخه ليک به يې څه کيږي؟<br /><br />دلته دوه ډوله ژوند ګورم<br /><br />موړ له وږي نه خبريږي<br /><br />يو د غرب په کچه ژوند کړي<br /><br />د مستۍ نه نيغ منجيږي<br /><br />بل حيران دی مزدورۍ ته<br /><br />ورته کار نه پيدا کيږي<br /><br />څه به اوري څه به ګوري<br /><br />خو غوږونه پرې کاڼه کړي<br /><br />ته به کومه خوشحالی کې<br /><br />دا زموږ پوښتنه وکړې<br /><br />دلته نه شي د خوارانو له غټانو سره کلي<br /><br />ما دا خپل ناځوانه خلک ځيني ځيني پيژندلي<br /><br />زما سر ورسره سپين شو تا لا نه دي پيژندلي<br /><br />تا ته چا نه دي کتلي، موږ ته چا نه دي خندلي<br /><br />مشره! له تا سره په چل روان دي<br /><br />وطنه تا سره په چل روان دي<br /><br />دلته د سر سړي په دار ختلي<br /><br />دلته د توري خلک نه پريږدي څوک<br /><br />دلته تورزنو نه مرۍ پرې کيږي<br /><br />دلته شملې د شمله ورو په سرو شرميږي<br /><br />دلته هوښيار ګوره له خپلې هوښيارۍ ډاريږي<br /><br />دا نشې او تماشې به<br /><br />دا په وږي نس مستۍ به<br /><br />دا په نوم ديموکراسۍ به<br /><br />موږه واغوندو که وخورو؟<br /><br />پارلمان دې نازولی<br /><br />د کابل د يخنۍ نه دی<br /><br />اور اوبه سره يو ځای شوو<br /><br />خو زموږ سر ته دې خير وي<br /><br />هره ورځ به په ناندرو وي<br /><br />هره غونډه کې نښتې<br /><br />نوې نوې شان غوښتنې<br /><br />د مړې خيټې خبرې<br /><br />هر استازی به څه غواړي<br /><br />د خپل ځان په غم کې ژاړي<br /><br />باډيګاټ او څو ټوپکې<br /><br />چې د کور مخ ته يې ولاړي<br /><br />په تا ويلو په ما ويلو يې خبرې نه خلاصيږي<br /><br />يو به بل ته غاړه نه ږدي<br /><br />نوی کار به موږ ته ګوري<br /><br />څوک به نوی واده غواړي<br /><br />چې په بلې بلا واوړي<br /><br />جيب به يې دروند په عريضو وي<br /><br />هره چاره په ډالرو<br /><br />هر يو کار يې په پيسو وي<br /><br />چې دا کړي تاوانونه<br /><br />په يوه مياشت کې پوره کړي<br /><br />ورځ په ورځ نوي چلونه<br /><br />موږ خوارانو باندې زده کړي<br /><br />يو به من بل به چارک وي<br /><br />له کينو به يې زړه ډک وي<br /><br />يو به غوښه بل چاړه وي<br /><br />اتفاق يې سره نه وي<br /><br />څوک به موږ نه بډې غواړي<br /><br />څوک به تا نه کوي شوکې<br /><br />څوک به وايي کور مې نه شته<br /><br />په اسمان او هم په ځمکې<br /><br />د شورا چوکۍ نسکورې<br /><br />خو وکيل صاحب به ورکې وي<br /><br />يو به وايي چې دا ستونزې زما حل کړه<br /><br />دا خپلوان مې مقرر کړه<br /><br />ولسوال رانه بدل کړه<br /><br />دوی به ستا غوږونه وخوري<br /><br />موږ به پوزې ته ترې راشو<br /><br />دا به وږي ساتې مشره<br /><br />چې زموږ په حال خبر وي<br /><br />چې استازي وي سپيڅلي<br /><br />او کارونه يې لکه لمر وي<br /><br />نه په ضد د پرمختګ وي<br /><br />نه يې پريکړې په خپل سر وي<br /><br />چې يو وخت ترې تپوس وکړې<br /><br />يو کميس يو يې څادر وي<br /><br />چې په کړو وعدو ژمن وي<br /><br />په موږ ګران به هر ممبر وي<br /><br />چې زموږ غوندي غريب وي<br /><br />نه يې کور نه يې موټر وي<br /><br />چې زموږ په حال خبر وي<br /><br />بيا به تاج زموږ سر وي<br /><br />بيا به تاج زموږ د سر وي<br /><br />شفيع الله بابرزی </span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114159642892541104?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141594631164201132006-03-05T13:25:00.000-08:002006-03-07T13:18:12.953-08:00<a href="http://www.tolafghan.com/poetry/images/karwan.gif"><span style="font-family:georgia;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="322" alt="" src="http://www.tolafghan.com/poetry/images/karwan.gif" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;"><br /><br /><br /></span><div align="center"><span style="font-family:Pokhto;font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:Pokhto;font-size:180%;color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:Pokhto;color:#ff0000;">په زړه مې ولې راورېږې</span></div><div align="center"><br /><span style="font-family:Pokhto;color:#3333ff;">په زړه مــــــــــې ولـــــې راورېږې څه باران خــــــو نه يې<br />هسې مې درد راويښوې زمــــــــا درمـــــــان خو نه يې<br />د مــــــــخ په پاڼـه بــــه دې څـــــــه خوږه غزله ليک وي<br />سپينه کــــتابه يـــــادوم دې دومره ګــــــــران خو نه يې<br />د خيال هُد هُد دې راته ډېر ډېر پــيغامــــــــونه راوړي<br />دا مـــــې خــطا وه چــــــې ويل مـــې سليمان خو نه يې<br />ستــــا د ستـم د انــتــها به درتــــــه څــــــــــــه وايـــــمـه<br />د کــــــوم ظــــالم مــذهــب پيرو يې مسلمان خو نه يې<br />مـــــــا به بې وخــــته لېونی کـــــړې په اغــــزو به ګرځم<br />غېږ به رانه کـــــــړې ښکليه باغــــــــه بيابان خو نه يې<br />د ژوندد وچ ساحل په مخ مې لمدې شونډې نه ږدې<br />شــنه سـمــندره زه دې څــــــه کــړمه توپان خو نه يـــــې<br />د نور پـه غشو مــــــې له هسک نه په لېمو کې ولــــې<br />نه راځـــې ستـــوری د اسـمان شوې مهربان خو نه يې<br />ښکليه ســــالار کـــــــه مې د عشق د منزلونو نه کــړې<br />بيا راته وايه چې درواغ وايې" کــــــاروان" خــو نه يې</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114159463116420113?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141591778148576512006-03-05T12:37:00.000-08:002006-03-05T12:49:38.163-08:00<div align="center"><span style="font-family:Pokhto;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">خلکو ته</span><br /><br /></strong><span style="color:#000066;"><strong>را تېريږي د زندان له ديوالونو<br />د زمان د قافلې نوی جرس<br />***<br />هر آواز د آزادۍ چې رارسيږي<br />زما په ستونې کې قوي شي يو په لس<br />***<br />دون همت په يوه ګوله باندې تسليم شي<br />مرد به نشي په ګولۍ له ځايه پس<br />***<br />بې له تېغه بله لار ورسره نشي<br />چې نه کور درته پريږدي او نه جوس<br />ګوره ګوره چې ګرېوان يې خوشي نکړې<br />څو دې مټې، څو دې لاسوي ،ځودې وس<br />***<br />ددې تور زندان قلفونه ريز مرېز کړه<br />نامردي ده قبلول ددې قفس<br />***<br />په مردي او آزادي باندې يې تېر کړه<br />څه که ژوند دې يوه سېبه وي يا نفس<br />***<br />سره يو شئ درواري شم خورو خلکو<br />د سيلاب مخې ته نه درېږي خس<br />***<br />په وطن چې خپل وطن به خلاصومه<br />خلکو نه لرم په زړه کې بل هوس<br />***<br />((سليمان لايق))</strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114159177814857651?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23242805.post-1141248771785569652006-03-01T13:27:00.000-08:002006-03-05T12:59:26.706-08:00<div align="center"><span style="font-family:Pokhto;"><span style="color:#ff0000;">بنګړيواله</span><br /><br /></span><span style="font-family:Pokhto;"><span style="color:#330099;">بنګړيواله توړۍ بيا پر كلي راغله<br />بنګړيواله شرنګ پر ولو،<br />د ښايسته رنګونو څانګه<br />بنګړيواله زموږ د كلي<br />د زلميو د (طالعو) د نازكې غوټۍ وږم<br />بنګړيواله زموږ د كلي<br />د پېغلوټو داختر دشېبوزيرى .<br />* * *<br />بنګړيواله توړۍ راغله<br />ړنګه بنګه سانيولې<br />په پستو پستو زګيروو يې<br />د هر كاڼي تپوس وكړ<br />خو زمونږ د كلي لارو<br />دپرديسې بنګړيوالې<br />تش د خولې سلام وانه خيست<br />ويې يې : هو! رښتيا زړه شوم<br />دغو سترګو رب وهلو<br />خدايزده چيرته<br />بيا پر كومو نابلدو كوڅو سر كړم ؟<br />* * *<br />بنګړيواله توړۍ تم شوه<br />حك حيرانه پښمانه<br />بنګړيوالې په لسټوني<br />د بڼو دوړې جارو كړې<br />هر ديوال يې ددې كلي<br />له خواږه نظر تېر كړ<br />وې يې : نه، كلى همدا دى<br />دا كوڅې هغه كوڅې دي<br />خو حيرانه يم چې څنګه<br />نن مې پل په كې پردي شو ؟<br />* * *<br />بنګړيواله ړنګېدله ، بوګنېدله<br />چې له لرې زموږ د كلي<br />پخوانۍ ښارو ښكاره شوه<br />يو اشنا سلام يې وكړ<br />او دانه يې د انګورو<br />د بوډۍ په خوله كې وركړه<br />وې يې : ځه نو بنګړيوالې<br />ځه ورځه پر مخ دې ښه شه<br />اوس نو هغه كلى نه دى<br />اوس هغه بيبيانې نشته<br />او د ښكلو مړوندونه<br />ډير كلونه شول چې پرې دي .<br /><br />۱۱،۱،۱۳۷۲لغمان</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23242805-114124877178556965?l=pashtosher.blogspot.com' alt='' /></div>شپونكىnoreply@blogger.com1